Roué staat zijn mannetje

Je hoort het vaak: mensen die iets ergs hebben meegemaakt, totaal van het pad af zijn, maar een paar maanden later doodleuk verklaren dat ze er 'sterker door zijn geworden'. Daar snapt Roué Verveer helemaal niets van. Hoezo word je sterker van liefdesverdriet? Mist hij na twintig jaar ­relatie met dezelfde vrouw dan iets? Groeit hij als mens wanneer hij haar zou dumpen?

Dat klinkt misschien zwaar, maar Roué Verveer verstaat de kunst om grote thema's vederlicht te verpakken. In Mans genoeg verkent hij het almaar krimpende terrein waarop mannen nog echt mannen kunnen zijn. Vrouwen pakken volgens Verveer alles van de man af: hun banen, hun status en steeds vaker ook hun vrouwen. Het laatste mannelijke bastion is het staand plassen en zelfs dat ligt onder vuur.

De grappen die Verveer over deze problematiek maakt zijn vaak plat, maar werken niettemin prima. De comedian heeft een geweldige ­lichaamstaal die een duidelijke meerwaarde geeft aan zijn stand-up act. Hij beeldt het staand plassen uit als een daad waar de oerkracht vanaf spat en laat die daad later op de avond een paar keer slim terugkomen.

Sowieso is Mans genoeg erg goed opgebouwd. Vrijwel alle verhalen grijpen in elkaar en gezamenlijk schetsen ze een heel aardig beeld van de verhouding tussen moderne mannen en moderne vrouwen. Bovendien is Verveers timing foutloos. Hij weet wanneer hij even gas terug moet nemen en wanneer hij door moet knallen.

Het leukste en herkenbaarste verhaal van de avond gaat over een badkamerverbouwing. Verveer mist de vaardigheden om die zelf uit te voeren en dus moet hij 'mannetjes' inhuren.

Hij bewijst zijn mannelijkheid niet door de handen uit de mouwen te steken, maar door met zijn geld te zwaaien. Dat knaagt. Koffie zetten voor mannen die werk verrichten dat je eigenlijk zelf zou moeten doen, is vernederend voor ieder door testosteron bestuurd wezen. Een ervaring waar geen man sterker van wordt. (MIKE PEEK)